Samanveren Mescidi
>

MÜRŞİDE YOL VERİN BİZDE VARALIM

CANDA OLAN OL CAN NURU GÖRELİM

İLMİ KUR'AN OKUYALIM BİLELİM

İLMİ VEREN BİR ALLAH IM VAR BENİM

Nakşibendi Üveysi Ders Tarifesi

EY İNSAN KENDİNİ ASLA ÇARESİZ HİSSETME ALLAH TEALA BİR KAPI KAPAR BİN KAPI AÇAR

(İrşadi Bayburdi)

» Samanveren Mescidi



Samanveren Mescidi

 

 Süleymaniye’nin doğu cephesinde, köşenin başında bulunan bu mescid Saman Emini Hoca Sinan tarafından yapıldığı sanılmaktaydı. Hatta Hadika, bu mescidin ikinci bir adı olarak Çukurçeşme adını zikretmektedir. Oysa vakfiyede camiinin banisi olarak Saman Virani Hoca Sinan adı geçmekte ve bu mahalle de Saman Veren olarak anılmaktadır.

            Vakıf kayıtlarına göre,bu mescide yavaşça Şahin camii ile birlikte 15300 akçelik bir gelir bırakılmıştır.Bu meblağın 2000 akçesi nakit, geri kalanı ise vakfedilen gayrimenkullerden elde edilmektedir.Gelirden iki mescidin imamlarına günde 6,müezzinlerine 4,on cüzhana 10,yağ ve hasıra 15,mütevelliye 3 akçe ayrılmıştır.Bu durumda masraflardan sonra her yıl 6900 akçe artmaktaydı.

MİMARİ YAPISI:

            Mescid, iki sıra tuğla ile bir sıra düzgün ve ince moloz taşından yapılmıştır. Minberini Köse Bahir Paşa koydurmuştur. Çevresindeki arazi çok dik olduğundan harimin altında bir bodrum oluşmuştur. Çatısı, minberi ve son cemaat yeri ahşap olan camiin tek şerefeli ve gösterişli bir mimarisi vardır.Minareden başlayan bir ihata duvarı bir harem avlu oluşturmakta,meyilden sonra camii seviyesine merdivenle çıkılmaktadır.Minarenin kaidesi,yontulmuş küçük taşlardan,gövdesi ise tuğladandır.Mescid içerisinde uzun süre bir şey kalmamış,sıvası dökülmüş, çatısı çökmüş ve minaresinin saçak seviyesinden sonrası yıkılmış olarak kalmış, 1950 yılına kadar içinde çuval tamir edilen bir yer olarak kullanılmıştır. Nihayet 1973 yılında onarılarak yeniden ibadete açılmıştır. Mahallesi önceleri camii adıyla anılmaktayken daha sonra Süleymaniye mahallesine katılmıştır.

MEŞRUTASI:

Mescid kapısının yanında bani Sinan Efendi’nin kabri vardır. Abdest alma yeri bulunmaktadır.

            XV.yüzyılın ikinci yarısında yapılan camiin ve vakit namazlarında ortalama 70  Cuma namazlarında ise 500 cemaati bulunuyor.